Sunday, April 1, 2007

Venice Beach

Als om acht uur de wekker van Ricks horloge gaat, lig ik al een tijdje te bedenken, wat voor 1 april grap ik eens zal uithalen. Erg inventief ben ik niet, ik kom niet verder dan uit het raam te kijken en verbaasd uit te roepen, dat het heeft gesneeuwd. Saskia gelooft het wel zodanig, dat ze uit bed komt om te kijken. Ik probeer haar in te fluisteren, dat ze net moet doen alsof het waar is, zodat Rick het ook gelooft.

Maar door mijn gefluister heeft Rick juist door, dat het een 1 april grap is. Hij neemt Saskia in de maling, die vannacht bij hem in bed heeft geslapen, door te zeggen, dat hij in het bed heeft geplast. Ik heb Saskia nog nooit zo snel uit bed zien springen!

Lachend beginnen we aan de dag. Rick wekt Kai en Katja door in te spelen op de brand, die het Hollywood teken bedreigde. Hij roept, dat Disneyland in brand staat en beiden geloven dat meteen grif.

Misschien moet het maar iedere dag 1 april zijn, want meestal zijn de kinderen nogal knorrig, als ze wakker worden gemaakt. We checken uit het hotel en halen ontbijt bij McDonald's. De Egg McMuffins smaken wel lekker, al komen ze zo uit de magnetron.

Bij Walgreens halen we nog even wat keeltabletten, want Katja heeft keelpijn. Dan zwaaien we Ridgecrest gedag en gaan op weg naar Santa Monica.

Het landschap onderweg is heel woestijnachtig. We rijden langs Red Rock Canyon State Park met mooi rode rotsen (hm, misschien dat de naam daarvan komt?). De enige bomen, die we zien zijn de grillig gevormde Joshua Trees.

Bij Mojave zien we een heel molen park met honderden witte molens. In dit gedeelte van Californie wordt veel wind- en zonneenergie geoogst. Het klimaat is er dan ook prima voor, natuurlijk. Het is een indrukwekkend gezicht zo midden in de woestijn.


Naarmate we Los Angeles naderen wordt het verkeer dichter. We komen gelukkig niet in een file terecht, maar het tegenverkeer staat wel stil. Het is inmiddels lunch tijd en we stoppen bij een Jack in the Box aan Sepulveda Boulevard.

Met de barst in mijn voortand moet ik uitkijken, dat ik niets eet, dat ik moet afhappen. Donderdagavond heb ik het verkeerd beschreven, de barst zit in de cap over mijn hoektand, dus voorin mijn gebit. Ik ben als de dood, dat het afbreekt, want dan zie ik eruit als een freak en dat kan niet in deze stad met mooie mensen! Bij de Walgreens heb ik dan ook superglue gekocht, voor het geval de tand helemaal afbreekt. Rick vindt dat maar niets, maar ik heb er zelfs de hele nacht over gedroomd, zo dwars zit het me! Gelukkig kan ik maandag de 9e al terecht bij de tandarts!

Maar goed, dit hele verhaal dus om te zeggen, dat ik een Southwest Salad bestelde. En die is absoluut (weet ik nu) niet om over naar huis te schrijven! Geef mij maar duizend keer McDonald's Asian salad! Maar mijn tand is nog intact en daar ging het om.

Vroeg in de middag komen we bij de Doubletree in Santa Monica aan en we besluiten te kijken of onze kamer klaar is. We krijgen lekkere warme chocolate chip havermout koekjes en kunnen zo onze suite in. Daar vinden we twee dubbele bedden en een tweede kamer met een sofabed. Van de twee sofa kussens maken we een vierde bed, waar Saskia op zal slapen. Kai en Rick gaan een bed delen.

Als we de bagage naar boven hebben gebracht gaan we verder met ontdekken. Omdat het in het weekend waarschijnlijk veel leuker en drukker is, willen we Venice Beach gaan verkennen.

Nou, druk is het zeker! Heel langzaam kruipen we naar het zuiden. In Venice zien we een parkeerplaats vlak naast het strand, maar die kost $25!!! Dat vinden we toch wel erg veel!

Even verderop zien we een enorme parkeerplaats voor $12, heel langzaam in een file moeten we daarvoor een heel blok omrijden en dan staat er het gevreesde bordje: "Lot full"! Grrr!!! Onderweg zien we wel een paar van de kanalen, die Venice zijn naam geven.

Maar we geven nog niet op en rijden door. We zien een leuk straatje met restaurantjes en winkeltjes richting het strand en een bord met $7 parkeerkosten. Later zien we, dat we inmiddels in Marina del Rey zijn beland (22 jaar geleden was het hier, waar ik voor het eerst in Los Angeles verbleef).

Op de enorme parkeerplaats vindt Rick na niet veel zoeken een parkeerplaats! Dat is nogal een verschil met de $25 van eerder, daar lopen we graag een extra mijltje voor.

Terwijl de kinderen genieten van het strand en zelfs door het koude water van de Pacific rennen, lopen we richting Venice Beach. Onderweg komt er een man op ons af en wijst: "Did you drop that?". Alle vijf kijken we achterom, tot zijn grote vermaak. "Got ya, April fools!", lacht hij. Hi hi!

Al gauw bereiken we de Ocean Front Walk, waar het een drukte van jewelste is. Er zijn graffiti artiesten bezig, rolschaatsers dansen, jongleurs en andere artiesten laten hun kunsten zien en er zijn allerlei winkeltjes.


Graffiti beach

Langs het grote fiets/rolschaats pad is men hard bezig graffiti te sprayen. Ook op de palmbomen zit het. Als we langslopen is men hard bezig met "schrijven". Toch heeft de echte graffiti wel iets, vind ik!

Het is werkelijk een heel kleurrijk geheel, precies zoals het altijd beschreven staat. Helaas hebben we niet veel tijd, want onze reservering voor het avondeten is om half zes in Santa Monica. Saskia en Rick hebben slippers nodig en slagen leuk.


Een gedeelte van Ocean Front Walk



De "Good witch of the West" heeft niet veel te doen

Op de terugweg naar de auto zien we eindelijk, waar ik naar op zoek was: Muscle Beach. Eigenlijk wist ik niet, wat ik me erbij moest voorstellen, maar het is nogal anti-climactisch. Het blijkt een openlucht omheinde gewichtenkamer te zijn. Er zijn een paar mannen, die nogal gespierd zijn, maar indrukwekkend vinden we het geen van allen. En dat terwijl, volgens de verhalen, Arnold Schwarzenegger hier ook vroeger trainde. Maar goed, dat hebben we ook weer gezien.


Muscle Beach Venice



Net op tijd zijn we terug in het hotel en verkleden ons voor het eten. Met een taxi laten we ons naar Ocean Avenue Seafood brengen. Hier krijgen we een tafeltje bij het raam met uitzicht op het strand.

Het eten is werkelijk voortreffelijk, maar ook flink duur! In het AAA boek stond, dat het tussen de $14 en $30 zou kosten per persoon, maar die $14 zien wij nergens! We genieten wel honderd procent van het voortreffelijke en heel mooi voorbereide eten.

Met op tijd voor de zonsondergang zijn we klaar en vanaf de boulevard neem ik wat foto's. Het is bewolkt aan de horizon, maar de zon verdwijnt als een rode bal achter de palmen. Erg mooi!


Moe gaan we terug naar het hotel en kijken daar rustig nog wat tv. Wat een contrast met de rustige natuur van gisteren was het vandaag! En wat een ongewone mensen hebben we vandaag gezien! Rick en ik zijn het erover eens, dat het hier zo ontzettend anders is, dan waar wij wonen!

7 comments:

Annet said...

California is inderdaad heel anders dan de oostkust. Toen wij van Maryland naar Pasadena verhuisden, moesten we net zo wennen als na de verhuizing uit NL.
Toch vonden we het heerlijk aan de westkust, vooral het klimaat; hoewel je na een tijd de seizoenen gaat missen. Leuke herkenbare foto's!
Veel plezier nog!

An said...

Ik heb me destijds laten vertellen, dat er met de windmolens in de woestijn weinig meer wordt gedaan.
Heb je het volgende toevallig gezien Petra?
De zonne-energiecentrale in de Mojave Desert, te Zuid-Californië. De centrale heeft in totaal 400.000 spiegels met een diameter van bijna 6 meter en beslaat een gebied van zo’n 4 vierkante kilometer.
Alweer herkenbare foto's, wat leuk is dat toch!
Prettige voortzetting van de vakantie voor jullie vijfjes!!!
Groetjes, An :)

Astrid said...

Voor mij is het ook heel herkenbaar, leuk zeg! Ik vond Venice Beach ook echt geweldig, wat een vage figuren lopen daar rond. Toen ik Muscle Beach zag was het niet veel drukker, en viel het me ook wat tegen, maar het idee is natuurlijk erg grappig; van die krachtpatsers die graag hun kunsten willen laten zien aan al die onschuldige voorbijgangers :)
Ik wens jullie nog een hele fijne week!

saskia said...

Jullie zijn zo dichtbij geweest, maar k ben nu niet in LA

Ik vind Venice vaak te druk en te raar. Geef mijn maar de plaatsjes ten zuiden van Marina del Rey: Manhattan Beach bv, of El segundo. Mooi, verzorgd en een stuk rustiger. Veel leuke kleine restaurants.

Petra S. said...

Ah ja, de Joshua Trees! Gek zien ze eruit. Het is weer zo ontzettend leuk om de foto's te zien.
Veel plezier verder!!

Mary-Ann said...

Hai Petra,
Zo ik heb weer bijgelezen, ik kom er soms echt niet toe. Maar wat heb ik weer genoten van je reisverslag tot nu toe. Zeker weten dat we daar ook nog een keer heel gaan, zeker death valley (mochten we met de camper toen niet in) en de sand dunes, geweldig. Nog veel reisplezier en groeten aan de rest van het gezin...! Enjoy !

Wendy said...

Grappig dat het daar zo anders is. Hier in Europa heb je natuurlijk ook hele grote verschillen. Ik herken ook in dit verhaal weer plekken van onze reis. Red Rock Canyon zijn we door heen gereden. Een scenic byway. Wij vonden het erg mooi.